หลังเลิกเรียน ในห้องเรียน ฉันถูกเรียกพบโดยมายุเซ็นเซย์ อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมศิลปะ ขณะที่เราคุยกันถึงความกังวลของฉันเกี่ยวกับอนาคตและงานศิลปะของฉัน เธอค่อยๆ ยื่นสมุดวาดภาพให้ฉันและกระซิบว่า "วาดรูปฉันอีกครั้งนะ... ฉันจะเป็นแบบให้เธอ" มายุเซ็นเซย์ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออก เผยให้เห็นเรือนร่างเปลเปลือยที่งดงามราวกับภาพวาด เรือนร่างที่เพรียวบางของเธอแผ่รัศมีอันทรงพลังออกมาต่อหน้าต่อตาฉัน และก่อนที่ฉันจะรู้ตัว จิตใจของฉันก็ถูกดึงดูดด้วยเรือนร่าง 'เปลเปลือย' ที่ฉันควรจะวาด "ของจริงก็คือ..."